استفاده از پروبیوتیک باسیلوس سوبتلیس به عنوان محرک رشد در جوجه های گوشتی

برای اینکه پروبیوتیک­ ها به عنوان افزودنی میکروبی مستقیم، مفید باشند باید مشخصات معینی داشته باشند.

به عنوان مثال آنها نباید توسط بافت­ ها و آنزیم­ های میزبان تجزیه شده و یا جذب شوند.

همچنین آنها باید توانایی تثبیت یک یا تعداد محدودی از باکتری روده­ ای که برای میزبان مفیدند را داشته باشند،

به طور کلی توانایی تغییرات مفید میکروارگانیسم ­های روده ­ای را داشته باشند.

همچنین آنها باید سیستم ایمنی میزبان را به طور موثری تحریک کنند.

تعدادی از گونه­ های باسیلوس برای تولیدات طیور ایمن شناخته شده­ اند.

باسیلوس ­ها می­توانند به عنوان سلول­ های رویشی موجود باشند یا در موقعیت استرس، اسپور تولید کنند که به حرارت و نمک ­های صفراوی مقاوم هستند.

این خصوصیت ویژه اسپورها سبب می­شود که باسیلوس ­ها در صنعت طیور در حرارت بالای پلت­ سازی

و حتی اثرات نمک­ های صفراوی دردستگاه گوارش، محافظت شده و پایدار باشند.

اسپورهای باسیلوس سوبتلیس در شرایط دمایی تا ۱۰۰درجه سانتی­گراد به مدت چند دقیقه و همچنین در مقابل نمک صفراوی ۵/۰درصد، توانایی تولید سلول­ های رویشی را دارند .

از طرفی مشخص شده که این سویه از باسیلوس توانایی مقابله با باکتری­ های بیماری زایی مانند اکلای، سالمونلا، کلستریدیوم، استرپتوکوکوس و کمپلوباکتر را دارد .

بهبود در عملکرد طیور شامل افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی با مصرف پروبیوتیک حاوی سویه ­های باسیلوس سوبتلیس در طیور گزارش شده است .