کارایی 100درصدی دی ال -هیدروکسی متیونین توسط بیش از 1 میلیون قطعه جوجه گوشتی تایید شد.

پیام های مهم

آزمایش روی 1038000 جوجه گوشتی نشان داد که دی ال متیونین و دی ال – هیدروکسی متیونین کارایی یکسانی در حفظ عملکرد رشد دارند.

کارایی دی ال – هیدروکسی متیونین  ، 100 درصد است.

اهداف

هدف از مطالعه حاضر ، مقایسه عملکرد جوجه های گوشتی تغذیه شده با دی ال – متیونین یا دی ال -هیدروکسی متیونین در شرایط تجاری پرورش بود.

مواد و روش ها

گروه Michel

گروه Michel یکی از نقش آفرینان عرصه تغذیه دام در کشور فرانسه می باشد که فعالیت خود را از سال 1974 میلادی آغاز کرده است.

مهمترین فعالیت این شرکت ، تولید خوراک و توزیع آن در میان پرورش دهندگان مختلف دامی است.

از کل خوراک تولید شده توسط این شرکت ، 40 درصد مربوط به طیور ، 50 درصد مربوط به خوک و 10 درصد مابقی مختص نشخوارکنندگان است.

در سال 2019 گروه Mishel  بالغ بر 800 هزار تن خوراک تولید کرد . 

این حجم از خوراک تولید شده در اختیار 3500 پرورش دهنده قرار داده شد.(500 پرورش دهنده طیور).

جوجه های گوشتی 

مطالعه حاضر با همکاری گروه Michel و از ماه ژوئیه سال 2019 تا ماه مه سال 2020 میلادی در کشور فرانسه (منطقه بریتانی ) انجام گرفت.

57 سالن پرورش شامل 1189000جوجه گوشتی نر به این آزمایش اختصاص داده شد.

در کل دوره مطالعه ، از جوجه های گوشتی یک روزه سویه راس 308 استفاده شد.

جوجه های گوشتی موجود در سالن های پرورش با جیره های حاوی دی ال -متیونین یا دی ال -هیدروکسی متیونین تغذیه شدند.

جیره های آزمایشی

جیره های آزمایشی برای چهار مرحله رشدو با استفاده از ذرت ، کنجاله سویا  ،گندم و سایر اقلام خوراکی موجود در منطقه تنظیم شدند . 

به دلیل ماهیت و طول دوره آزمایش (11 ماه )، اقلام خوراکی متنوعی در بچ های مختلف خوراک تولیدی مورد استفاده قرار گرفت .

به همین دلیل ممکن است که اقلام خوراکی مورد استفاده در ماه ژوئیه 2019 با اقلام استفاده شده در ماه مه 2020متفاوت باشند. 

با این وجود ، ترکیب مواد مغذی (نظیر انرژی ، اسیدهای آمینه ، مواد معدنی و غیره) جیره های حاوی اقلام متفاوت خوراکی و بچ های مختلف خوراک تولیدی در هر یک از چهار مرحله پرورش کاملا یکسان بود.

برای تامین اسید های آمینه گوگرددار در سطوح توصیه شده ، دی ال – متیونین و دی ال -هیدروکسی متیونین با در نظر گرفتن ارزش مولی یکسان ( equimolar basis ) به جیره های آزمایشی استفاده شدند ،

یعنی 1.12 کیلوگرم دی ال – هیدروکسی متیونین (88 درصد ) معادل 1 کیلوگرم دی ال متیونین در نظر گرفته شد.

اسیدهای آمینه و سایر مواد مغذی در سطوح توصیه شده به جیره های آزمایشی افزوده شدند.

نمونه از اقلام خوراکی مورد استفاده در این آزمایش در جدول 1 و ترکیب مواد مغذی جیره ها در جدول 2 نشان داده شده است.

در دوره آغازین ، خوراک به صورت پلت های کوچک (1.5 میلیمتر ) در اختیار جوجه ها قرار گرفت

و در مراحل بعدی رشد از پلت های با ابعاد معمول استفاده شد(با قطر 2.5 میلیمتر) .در طول مدت مطالعه ، پرندگان دسترسی آزاد به آب و خوراک داشتند.

وزن بدن و خوراک مصرفی هر یک از سالن های پرورش در انتهای آزمایش ( روز 35 ) اندازه گیری شد.

برای هر سالن پرورش ، میانگین افزایش وزن روزانه  ،میانگین خوراک مصرفی روزانه و همچنین ضریب تبدیل خوراک در کل دروه آزمایش محاسبه شد.

تلفات از روز 0 ت ا روز 35 پروش ثبت گردید. 

در طول دوره مطالعه ، نمونه های خوراک از کارخانه خوراک جمع آوری شده و مقادیر متیونین  و همچنین متیونین و سیستئین کل خوراک ها مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج آن در جدول 2 ارائه شده است.

آنالیزهای آماری

هر سالن پرورش به عنوان یک واحد آزمایشی در نظر گرفته شد. 

آنالیز آماری داده های مربوط به عملکرد رشد (وزن بدن در پایان دوره ، میانگین افزایش وزن روزانه ، میانگین خوراک مصرفی روزانه و ضریب تبدیل خوراک )با استفاده از نرم افزار XLSTAT ( ورژن 2020 نرم افزار XLSTAT برای ویندوز)انجام گرفت.

با در نظر گرفتن ضریب تعداد پرندگان در هر سالن ، به داده های به دست آمده از هر یک از سالن های پرورش  ،وزنی داده شد. میانگین هر یک از شاخص ها با استفاده از فرمول زیر محاسبه گردید.

Mean=Σni=1 m_i ∝_i ⁄Σni=1 m_i

_i∝ : تعداد پرندگان در سالن پرورش i ; 

  ;i میانگین شاخص عملکرد در سالن پرورش  : m_i

n : تعداد کل سالن های پرورش در هر تیمار (دی ال – متیونین یا دی ال -هیدروکسی متیونین)

داده های پرت با استفاده از آزمون Grubb شناسایی و حذف شدند.

سپس داده های موجود با در نظر گرفتن سالن پرورش و جیره آزمایشی به عنوان متغیرهای اصلی در قالب یک آنالیز واریانس دوطرفه (ANOVA  2-way )مورد آنالیز قرار گرفتند.

میانگین ها با استفاده از آزمون توکی (Tukey test ) مورد استفاده قرار گرفتند و سطح احتمال 0.05 > P معنی دار در نظر گرفته شد. 

درصد تلفات نیز با استفاده از آزمون (proportion test ) مورد مقایسه قرار گرفت.

نتایج و بحث

نتایج در جدول 3 ارائه شده اند ، پس از حذف داده های پرت  ،داده های مربوط به 24 سالن پرورش (تعداد 475389 جوجه گوشتی ) که پرندگان آن جیره های حاوی دی ال متیونین دریافت کرده بودند

و همچنین داده های مربوط به 26 سالن پرورش (تعداد 562400 جوجه گوشتی ) که پرندگان آن با دی ال -هیدروکسی متیونین تغذیه شده بودند، مورد مقایسه قرار گرفتند.

همانگونه که در جدول 3 نشان داده شده است. داده های عملکرد رشد به دست آمده تنها اندکی پائین تر از اهداف عملکردی ارائه شده توسط راس 308 در سال 2019 می باشد.

اثر سالن پرورش در مورد هیچ یک از شاخص های عملکرد معنی دار نبود.

از نظر خوراک مصرفی روزانه ( P =0.046 ) ، افزایش  وزن روزانه (P = 0.061 ) و وزن بدن در 35 روزگی ( P=0.058 ) هیچگونه اختلاف معنی داری میان دی ال متیونین و دی ال – هیدروکسی متیونین وجود نداشت.

ضریب تبدیل خوراک پرندگان تغذیه شده با جیره های حاوی دی ال متیونین و دی ال هیدروکسی متیونین نیز اختلاف معنی داری نداشت

( P=0.084 ) درصد تلفات پرندگان تغذیه شده با جیره های حاوی دی ال-متیونین و دی ال هیدروکسی متیونین نیز به ترتیب 4.72 و 4.17 درصد بود که با توجه به شرایط سالن های پرورش ، درصدی قابل قبول در نظر گرفته می شود.

نتایج حاصل از آزمایش حاضر در شرایط تجاری با گزارشات وازگوئر – آنون و همکاران (2006 ) ، آگوستینی و همکاران (2016) و ژائو و همکاران (2018) که نشان دادند استفاده از این دو منبع متیونین در طیور پاسخ رشد یکسانی را در پی دارد ، کاملا همسو می باشد.

به طور کلی همانگونه که مطالعه روی 1000000 قطعه جوجه گوشتی نیز نشان داد ، عملکرد رشد پرندگان تغذیه شده با هر دو منبع متیونین یکسان است.

نتیجه گیری

آزمایش روی 1038000 قطعه جوجه گوشتی نشان داد که دی ال متیونین و دی ال هیدروکسی متیونین کارایی یکسانی در حفظ عملکرد رشد دارند. 

کارایی دی ال هیدروکسی متیونین ، 100 درصد است.

مترجم : نیما برادران ( دانشجوی دکترای تغذیه طیور)